ദുബായ്.. ഏതൊരു മലയാളിയുടെയും സ്വോപ്നം...നൂറ്റാണ്ടുകളായി.. മലയാളി കണ്ടിരുന്ന സ്വോപ്ന്ങ്ങളിലെ ഒരു സ്വോര്ഗം... ഞാന് ഇന്ന് ദുബായില് കാല് കുത്തി... എത്തിയതും കേട്ട വാര്ത്ത... 250ഓളം കാറുകള് അബുദാബി ദുബായ് റോഡില് ഇടിച്ചു കിടക്കുന്നു.... മഞ്ഞു ആണ് കാരണം... കൊള്ളാം... നല്ല ശകുനം...
എയര്പോര്ട്ടില് പുറത്തോട്ടു ഇറങ്ങുന്ന സ്ഥലത്ത് മൊത്തം അറബികള് ആണ്.. വെള്ള കന്ധൂര് ഇട്ട അറബികള്.. കറുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച അറബിച്ചികള്.... ചേച്ചി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. അവിടെ ചെന്നാല്... സ്ത്രികളെ വായ നോക്കരുത്.. പിന്നെ അവര് വിളിച്ചാല് പോവുകയും അരുത്.. അത് കൊണ്ട്.. ഞാന് എന്നെ തന്നെ കണ്ട്രോള് ചെയ്തു.. മുന്നോട്ടു നടന്നു.. എല്ലാ കോപ്പിലെ ഇടപാടുകളും കഴിഞ്ഞു.. ഐര്പോര്ട്ടിന് നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി...
എന്നെ പിക്ക് ചെയാന് ശാലു ചേട്ടനും ബിജു ചേട്ടനും വന്നിട്ടുണ്ട്... ശാലു ചേട്ടന് മൊബൈല് തന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.. വീട്ടില് വിളിച്ചു പറഞ്ഞോ.. എത്തി എന്ന്..
ദുബായില് നിന്നും വിളിക്കുമ്പോ... ഉറക്കെ സംസാരിക്കണം.. എന്നാലെ പാലക്കാടു കേള്ക്കു.. അത് എനക് നല്ല പോലെ അറിയാം...ദൂരം കുറെ ഉണ്ടല്ലോ...
ഹെലോ.. അമ്മ അല്ലെ...... കൈഫാ അലക്.. ഓ.. അമ്മക് അറബിക് അറിയില്ല അല്ലെ.. ഞാന് അത് മറന്നു.. ഹി ഹി.. അമ്മെ ഞാന് ഇവിടെ എത്തി..
ഓ.. നീ എത്തിയോ.. ഞങ്ങള് പാലക്കാടു ഇത് വരെ തിരിച്ചു എത്തിയിട്ടില്ല... എന്നാ ശരി മോനെ വെച്ചോ..
ഫോണ് കട്ട് ചെയ്തതും.. ശാലു ചേട്ടന് എന്നോട് പറഞ്ഞു... ഇങ്ങനെ പറയുക ആണീല് ഫോണിന്റെ ആവശ്യം ഇല്ലായിരുന്നു... നീ വടക്ക് നോക്കി ഒന്ന് സംസാരിച്ചാല് മതിയായിരുന്നു...
രിച്ഹു...
ഒരു കൂട്ട ചിരിയും...
എല്ലാവരും പറയുന്ന പോലെ ദുബായ് എനിക്ക് ഇത് വരെ ഒരു അത്ഭുദം ആയി തോന്നിയിട്ടില്ല... കാര് ഷെയ്ഖ് സയെദ് റോഡില് കൂടി പോവുകകയാണ്... രണ്ടു വശത്തും.. മാനം മുട്ടെ... കെട്ടിടങ്ങള് ഉണ്ട്.. ശാലു ചേട്ടന്.. ഓരോന്നും വിവരിച്ചു തരുന്നുണ്ട്...
കുറെ ദൂരം കഴിഞ്ഞപ്പോള്.. കെട്ടിടങ്ങള് എല്ലാം തീര്ന്നു.. കമ്പനികള് മാത്രം ആയി.. സ്റ്റാഫ് അകമോടഷന് ലക്ഷ്യമാക്കി വണ്ടി വിട്ടു..
എന്നെ കൊണ്ടാക്കിയത്.... വെള്ളമടിയില് ലോകം കീഴടക്കിയ പരമു ചേട്ടന്റെ അടുത്ത് ആണ്... എനേന് നാല് കാലില് വരവേറ്റു... ചെന്നതും ചോദിച്ചു.. വീശണോ??? ഞാന് കുടിക്കില്ല... എന്നാ കിടന്നോ...
ഞാന് എന്റെ വസ്ത്രം എല്ലാം അലമാരയില് അടുക്കി വെച്ച്... കിടന്നു ഉറങ്ങി....
സുപ്രഭാതം പൊട്ടി വിരിഞ്ഞു.. അഞ്ചു മണിക്ക്... ഇവിടെ നേരത്തെ നേരം വെളുക്കും..
കര്ത്താവെ... ഒരു നല്ല ദിനം ആവാന് പ്രാര്ത്ഥിച്ചു... പരമു ചേട്ടന് എന്നെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് പോയി ഭക്ഷണം വേടിച്ചു തന്നു.. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.. നീ വരുന്നോ ?? ഞാന് പറഞ്ഞു.. ഇല്ല ബിജു ചേട്ടന് പിക്ക് ചെയാന് വരാം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്...
അങ്ങനെ ബിജു ചെട്ടനേം കാത്തിരിക്കുകയാണ്... പെങ്ങന്മാര് ചൂടില് ഞാന് ഉപയോഗിക്കാന് എന്ന് പറഞ്ഞു കുറച്ചു ക്രീംസ് എല്ലാം വേടിച്ചു തന്നിട്ടുണ്ട്... അതില് ഒരു ക്രീം എടുത്തു മുഗത്ത് തേച്ചു..
ശോ.. കുറച്ചു നേരായി.. ഈ ബിജു ചേട്ടനെ കാണാന് ഇലല്ല്ലോ ?.... വെയിലത്ത് നിന്ന് വിയര്ക്കാന് തുടങ്ങി... പെട്ടന് ആണ് ഞാന് അത് ശ്രേധിച്ചത്... മുഗത്ത് മുഴുവന് പതയാന് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു...
ഞാന് ഓടി പോയി...ആഹ ക്രീം പഴയത് ആണോ എന്ന് ചെക്ക് ചെയ്തു.. അപ്പോള് ആണ് മനസിലായത്.. അത് ഫേസ് ക്രീം അല്ല.. ഫേസ് വാഷ് ആണ് എന്ന്...ഭാഗ്യം ദൈവം കാത്തു.. ഓഫീസില് വെച്ചിട്ട് ആണ് പതഞ്ഞു എങ്കില് നാണം കേട്ടത് തന്നെ..
കുറെ കമ്പനികള് ചാടിയത് കൊണ്ട്.. ഫസ്റ്റ് ഡേ.. അത്ര വലുതായി ഒന്നും തോന്നിയില്ല.. എവിടെതെയും പോലെ.. എല്ലാരേം പരിജയ പെടുക... ഹായ്.. കൂയ്.. പറയ... അത്രന്നെ.... എന്റെ ജീവിതത്തില് ആദ്യം ആയിട്ട ടൈ ഇടുന്നെ... അത് കൊണ്ട്.... അത് കെട്ടിയിട്ടു... ഫോട്ടോ എല്ലാം എടുത്തു... ഇത് പറയാന് നാണ കേടു ഒന്നും ഞാന് വിജരിക്കുന്നില്ല....
അന്ന് നേരത്തെ വന്നു.... യാത്ര ക്ഷീണം ഉണ്ടാവുമല്ലോ... റൂമില് വന്നതും.. വസ്ത്രം മാറാന് വേണ്ടി അലമാര തുറന്നു...
ശീ......... എന്നാ ഒരു ചീറ്റല്... കര്ത്താവെ.. എന്താ ഇത്... ?
ഞാന് ഒരു വടി എടുത്തു കൊണ്ട് വന്നു അലമാരയുടെ വാതില് തുറന്നു.......
തുറന്നതും.... കണ്ടത്... എന്റെ പുതിയ വസ്ത്രത്തില് എല്ലാം ചോര... സര്വത്ര.. ചോര.. ബെഡ് ഷീട്ടിലും എല്ലാത്തിലും...
ഒരു പൂച്ച... എന്റെ അലമാരക്ക് അകത്തു കയറി.. അതില് പ്രസവിചിരിക്കുന്നു....നാല് കുട്ടികള്... കര്ത്താവെ... എത്ര കഷ്ട പെട്ടിട്ടുണ്ട് ഇത് എല്ലാം വേടിക്കാന്... ഇത് വരെ എന്റെ ജീവിതത്തില് ഇത്രേം വസ്ത്രം ഒരുമിച്ചു വേടിച്ചിട്ടില്ല... ഹം..... അത് അങ്ങനെ കേടു വന്നപ്പോള്... വീട്ടിലെ എല്ലാവരുടേം മുഗം ഒന്ന് മറിഞ്ഞു പോയി.. മനസില്... ഹം.. പാവം പപ്പാ... അമ്മ...
പരമു ചേട്ടാ... പൂച്ച പ്രസവിച്ചു.. നാല് കുട്ടികള്.. എന്റെ അലമാരയില്...എങ്ങനാ അതിനെ പുറത്തു കളായ.. ??
നീ നിക്ക്.. ഞാന് വരാം. എന്നിട്ട് കളയാം...പൂച്ച ഇങ്ങോട്ട് വന്നിട്ട് പ്രസവികുന്നത് ഒടുക്കത്തെ ഭാഗ്യം ആണ് എന്നാ പറയാറ്.... കള്ളാ നീ ഒരു ഭാഗ്യവാനാ..... ??
പൂച്ച എന്റെ അലമാരയില് പ്രസവിച്ച കഥ.. കാട്ടു തീ പോലെ കമ്പനിയില് പരന്നു... എല്ലാരും പറഞ്ഞു.. അവനു നല്ല ഭാഗ്യ.....
അടുത്ത ദിവസം ഇടാന് ഉള്ള ഡ്രസ്സ് വരെ ആണ്.. ആ പൂച്ച പ്രസവിച്ചു നശിപിച്ചത്... ഹ്മം.. എന്നിട്ട് എല്ലാരും പറയുന്നു.. എനിക്ക് നല്ല ഭാഗ്യം ആണ്...
ആ പൂച്ചയെ.. ഗര്ഭിണി ആക്കി.. എന്റെ അലമാരയില് കൊണ്ട് വന്നു പ്രസിവിപിച്ചവന് ഏതവ്ന് ആയാലും ഞാന് വെറുതെ വിടില്ല... ഇത് സത്യം.. ( മൂന്നു പ്രാവശ്യം..)... അല്ല പരമു.. ആണോ ??
4 അഭിപ്രായങ്ങള്:
your sense of humour is commentable
porichu! You are definitely a 'Basheer!
thanks acha!!
thanks swapnaa
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ